Het principe van paprika´s poffen is simpel: je verhit ze tot het vel zich losmaakt van het vruchtvlees. Dat kan in de oven, het kan in de as van een vuur – spannend – of je prikt de vruchten op een vork en houdt ze boven een vlam. Dat laatste duurt zeker een minuut of 10 per paprika en ik kreeg er bij het testen een lamme hand van. Eentje gaat nog, meerdere wens ik niemand toe. In een oven kunnen er meer tegelijk. De magnetron is minder geschikt.
Zet de oven zo heet mogelijk. Leg de paprika’s op een vel aluminiumfolie op het rooster of een bakplaat en laat ze braden. Draai ze elke vijf minuten een slag. Bij 250 graden duurt het poffen ongeveer 15 minuten, bij lagere temperaturen langer. Je hoeft geen twijfel te hebben wanneer ze klaar zijn. Het vel krijgt donkere, zwartige plekken, vormt blazen en gaat duidelijk los zitten.
Nu komt het pellen. Het onhandige is dat zodra de paprika afkoelt, het vel weer vast gaat zitten. Inventieve lieden hebben echter uitgevonden dat dat te voorkomen is door ze meteen uit de hitte op te bergen in een plastic zak of een afgesloten kom. Haal ze daar één voor één uit zodra ze afgekoeld zijn en trek het vel eraf; dat gaat het beste met je vingers. Sommige kokers vinden het handig dat onder de stromende kraan te doen, maar dat kost smaak, lijkt me. Het vruchtvlees is nu slap en gaar en vreselijk lekker. Verwijder de zaadlijsten en de zaadjes.